Iter Helambuense

Iter Helambu mane Kathmandu incipimus. Urbs lente expergiscitur, sed iam in motu sumus; hora septima matutina, in autocineto privato sumus, versus boreo-orientem e tumultu egressi. Via constanter ascendit, relinquens currus clangentes et vias urbanas frequentes. Post quindecim fere chiliometra et paulo plus quam horam, Sundarijal advenimus, portam praecipuam ad Vallem Helambu.

Sundarijal a Kathmandu valde differt; aer frigidior est et sonus fluminis silentium implet. Ad stationem inspectionis subsistimus ut permissiones nostrae inspiciantur. Tessera TIMS et introitus ad Parcum Nationalem Shivapuri paratae esse debent. Non opus est festinare, sed documenta facilia tempus servant.

Silva nos circumdat dum Chisapani appropinquamus. Pinus, quercus et rhododendron viam quam percurrimus ornant. Vere, flores rhododendron rosei pulchre florent, semitas ornantes. Praeterimus parvas villas ubi vita alia celeritate progreditur. Mulieres onera dorsis portant et liberi ad scholam localem ambulant. Agricolae agros terrassatos frumenti et solanorum colunt, et nonnullae pecora libere vagantur.

Theae et popinae singulis paucis chiliometris apparent. Aquam, cibum levem, fortasse varia genera theae sorbimus. Chisapani in iugo sedet, ad septentriones spectans, et diebus serenis, Himalayae se explicant cum aspectibus Langtang Lirung, Dorje Lakpa, et etiam cacuminum Gosainkunda. Sarcinas nostras in deversorio commodo deponimus et cena nostra post aliquam quietem ministrabitur. Cras, altius in Helambu ingrediemur.

Hora septima matutina Chisapani relinquimus, dum ortus solis montes Langtang illuminat. Incipimus per latam semitam, e terra compacta et gradibus lapideis confectam. Mox semita per silvam pini et rhododendron descendit; altitudo prima hora trecentis metris descendit. Deinde, rivos parvos per pontibus ligneis transire debemus. Signa itineris per totam viam conspiciuntur et signa flava caeruleaque ad Kutumsang ducunt. Incolae hanc regionem Melamchi Gadhi appellant. Deinde domos lapideas tectis ardesiaceis praeditas praeterimus.

Post circiter tres horas ambulationis, ad vicum Kutumsang, ad altitudinem 2,250 metrorum, perveniemus. Dies secundus itineris Helambu undecim chiliometra complectitur, cum tempore medio quinque ad sex horarum ambulationis. Kutumsang vicus Tamang est, vexillis precum et chortenibus ornatus. Multos muros precibus Buddhisticis sculptos videre possumus. Incolae tabulas solares ad electricitatem utuntur, cum interruptiones electricitatis in montibus satis communes sint. Hospitium cubicula simplicia cum stragulis et latrinis communibus offerunt.

Prandium nostrum diei probabiliter erit dal bhat cum holeribus conditis, sed etiam alias optiones ex indice proviso eligere potes. Horae vespertinae liberae sunt, ad iugum propinquum sine duce ambulare vel vicum explorare potes. Prospectus, inter quos Jugal Himal et Gauri Shankar, diebus serenis videri possunt. Colores solis occidentis ante horam sextam vespertinam evanescunt, prospectum pulcherrimum cacuminum procul offerentes. Morbus altitudinis hic non est periculum, cum in altitudine satis humili simus. Lente altitudinem ascendimus. Noctem ad 2,250 metra transigemus, nos ad dies altiores futuros parantes.

Die tertio itineris Helambu, post ientaculum Kutumsang relinquimus. Iter descensu per silvam pini et rhododendron incipit; semita gradibus lapideis et signis ligneis bene notata est. Iugum angustum cum prospectu ad orientem sequimur et post circiter duo chiliometra, rivulum parvum ad pontem ligneum transimus. Hic locus est ubi aquae repletio communis est.

Inde, semita constanter ascendit versus Thadepati Passum, qui est summum punctum diei ad 3,690 metra. Ascensus ad cacumen circiter tres horas a Kutumsang requirit. Inclinatio per totum ascensum constans est; breves pausas singulis triginta minutis faciemus ut spiritum constantem teneamus. Baculi itinerarii in hac parte magnopere adiuvant.

Quidam incolae nos fortasse "Julay" salutabunt, quod re vera tantum salutatio amicabilis est. Nonnullae domus parvas tabernas theae et popinas gerunt, ubi viatores saepe ad calidum theam citream aliasque potiones subsistunt. Iter Helambu continuans, vegetatio supra 2,400 metra mutatur, et arbores Rhododendron quercubus et iuniperis locum cedunt. Cantus avium in via valde communes sunt, et bulbulum Himalayanum et pica caerulea rubro-rota saepe videre potes. Nullae magnae observationes animalium ferorum, sed signa cervorum in via conspicua sunt.

Vicus Thadepati paulo ultra angustias situs est; parvus est, si cum prioribus vicis comparetur, cum circiter viginti domibus. Deversoria rustica sunt, sed munda et bene administrata. Ad destinatum locum ante horam tertiam pomeridianam pervenimus, si gradum constantem servamus. Aqua calida ad imbrem in situla praesto est, sed plus constabit. Vesperi, solis occasus, prospectus claros ad occidentem versus montes Langtang affert.

Dies quartus itineris Helambu a Thadepati hora septima matutina incipit. Mane quietum est et semita per silvam pini et rhododendron descendit. Semitam angustam terrenam gradibus lapideis ornatam sequimur, et descensus initialis nonnullis partibus arduus est. Baculis itineris ad genua sustentanda commendamus.

Via per parvas areas apertas transit et agros terrassatos in clivis videmus. Agricolae fagopyrum et tubera colunt, iaci autem prope prata pascuntur. Deinde rivum apud Thul Ghyang transibimus, deinde pontem ligneum aquam imminens. Inde, semita constanter ascendit dum 550 metra per 10 chiliometra lucramur. Ascensus 5 ad 6 horas durat. Condiciones semitae siccae et bene signatae sunt et chortens cum vexillis precum praeterimus.

Mox, Serke Ghyang circa meridiem adveniemus, unam ex minoribus stationibus in itinere. Pars sequens nuda est, nullis arboribus tectis. Post aliquod tempus, ultimus aditus ad Sermathang arduus est, circiter quadraginta quinque minuta durans, plus quam centum quinquaginta gradibus lapideis inclusis. Destinatio nostra diei ad 2,250 metra supra mare sita est. Vicus est parvus, domibus tectis ardesiaceis ornatus, et domus theariae cubicula pavimentis ligneis et crassis stragulis instructa habent.

Cena nostra ante horam septimam vespertinam ministratur, et aqua in domibus theae saepe fervida est et potabilis. Suademus ut viatores lagenas iterum adhibendas ferant ad minuendam iacturam. Vicus est parvum monasterium ubi monachi preces vespertinas canunt.

Hora sexta matutina Tarke Ghyang expergiscimur et quintum diem itineris Helambu ientaculo incipimus. Mane cenamus ut septima hora ambulare incipiamus. Iter ad Sermathang quattuordecim chiliometra longum est, cum duratione sex ad septem horarum aestimata. Aquam, cibaria, et tunicam contra tempestates portamus, cum tempestas in hac altitudine celeriter mutetur.

Semita descensu arduo incipit et in primis tribus chiliometris circiter sescentos metros descendimus. Gradus lapidei et terra compacta per silvas pinorum et rhododendrorum ducunt. Rivos parvos pontibus ligneis transimus et ad semitam terrenam pervenimus. Nonnulli pontes in itinere fortasse veteres et instabiles videntur, sed omnino tuti sunt.

Ad 2,800 metra, vallem attingimus et semita statim planior fit. Praeter agros terrassatos ambulamus ubi agricolae fagopyrum et solana colunt. Mox, meridie vicum Sermathang ingrediemur, praeter chortens et alias parvas vicos praetereuntes. Post quadraginta quinque minutarum pausam, vicum per te explorare potes, antequam pernoctes.

Serma "crines equi" Tibetane significat. Incolae dicunt equum lamae hic pilos suos reliquisse durante peregrinatione, et deinde nomen haesisse. Monasteria parva videre possumus ubi statua centum annorum exhibetur.

Die ultimo itineris Helambu, semita a 2,200 metris ad 700 metra in Melamchi Bazaar descendit. Tota diei spatium itineris est 13 chiliometra, quod circiter 4 vel 5 horas ambulandi requirit. Semita bene signata est gradibus lapideis et semitis terrenis quae deorsum ducunt.

Per Thulo Bangal ambulamus, viculum parvum tectis rubris tegulis ornatum. Agricolas in agris terrassatis laborantes videre potes, ubi solana tubera, raphani et milium seruntur. Descensus prope Sermathang Kharka facilior fit et silva rara fit. Inde ad flumen Melamchi pervenimus, ubi pons cementitius ultimum aditum indicat. Post aliquod tempus, iter ad Kathmandu incipiemus, quod tres vel quattuor horas durat.